Hurdegaryp

We wandelen van Stiens naar Wyns. Eerst staan we nog stil bij het graf van Abe Bonnema (1926-2001). Diens woonhuis in Hurdegaryp is vandaag onze eindbestemming. Maar daarvoor moeten we wel de Dokkumer Ee oversteken en dat valt niet mee. Bruggen ontbreken. Gelukkig vaart bij Wyns in de zomermaanden een pontje. Aan de overkant is een uitspanning. We schuilen er voor de regen. Even later vervolgen we onze weg. Mijn wandelgast is een vogelaar. Maar dat komt slecht uit want vogels zijn hier niet meer. Alle grasland blijkt ultrakort gemaaid, de zwarte puntjes met de restanten van de geïnjecteerde drijfmest in de gele grasmat zijn nog goed zichtbaar. De meeste sloten blijken trouwens gedempt. Pas als we Oentsjerk naderen schrikken we van de vogelgeluiden. Grutto’s jagen boven onze hoofden; sommige scheren laag over mijn kruin. We kijken op een weilandje dat als enige in de wijde omgeving niet is gemaaid. Het gras vormt een dik, kleurrijk tapijt dat door de wind zachtjes op en neer golft. En overal het opgewonden gekrijs van vogels die uit het bonte gras opduiken.

Verderop zien we nog meer vogels, waarop mijn wandelgast een kleine verrekijker uit zijn rugzak haalt. De boer heeft hier het waterpeil opgezet, waardoor het lage deel van het weiland onder water staat. Een groot bord bij het hek meldt ‘weidevogelbeheer’, eronder afbeeldingen van kievit, veldleeuwerik, grutto, tureluur, scholekster, kemphaan, watersnip, graspieper, gele kwikstaart en een reeks van eendesoorten. Het landje wordt beheerd door Agrarische Natuurvereniging Wâld en Finnen. Samen met de lokale vogelwachten probeert ze de weidevogelstand ‘op peil’ te houden. Wat heet op peil? Even later bereiken we onze eindbestemming: eerst een stukje Slachtedijk, dan een tunneltje onder de snelweg door en we zijn in Hurdegaryp. Via de Stationsweg naderen we de Rijksstraatweg. Daar is het schitterende woonhuis van de architect Bonnema met de fraaie tuin van Mien Ruys. Huis en tuin worden beheerd door Vereniging Hendrick de Keyser. Dezelfde ontroering. Maar ook de prangende vraag: worden weilanden met weidevogels in Fryslân straks even zeldzaam als deze uitzonderlijke architectuur?