Noordkaap

Gaat er echt niets boven Groningen? Vandaag wandel ik boven Uithuizermeeden. De gebogen dijk – deel uitmakend van de Ommelanderzeedijk – noemen ze hier Noordkaap. Er staat een kunstwerk bovenop de dijk. Het heet ‘De hemelpoort’. Er staat een stenen bankje naast. Noordelijker dan hier kan ik niet lopen; aan de voet van de dijk beginnen de kwelders van het UNESCO Werelderfgoed Waddenzee. Hoezo Werelderfgoed? Op 16 juni jongstleden, vier maanden na haar aantreden, maakte het kabinet-Jetten bekend dat hier, onder aan de dijk, mogelijk twee kerncentrales van meer dan 1.000 megawatt zullen komen. Er is slechts één alternatief, te weten aan de Westerschelde bij Terneuzen. De MER dateert van september 2025. Zes maanden later, in mei 2016, publiceerde de provincie Groningen zijn nieuwe omgevingsvisie ‘Dit wordt Groningen 2026-2050’. Daarin wordt met geen woord gerept over de komst van eventuele kerncentrales naar het noorden, ook niet naar Eemshaven. Ik vind dat vreemd. De inkt is immers nog niet droog.

De dijk is hier op deltahoogte gebracht. Als ik vanuit deze hoogte naar het oosten kijk zie ik Eemshaven in de verte liggen, naar het zuiden strekt zich de Emmapolder uit, met op de achtergrond het silhouet van Uithuizermeeden. Hier moeten eind dit jaar liefst 23 nieuwe windturbines verrijzen. Er liep nog een procedure bij de Raad van State over twee extra windturbines van 160 meter hoogte tussen de Middenweg en de Noorderdijk, maar die heeft de provincie in oktober 2025 verloren. Is de plaatsing van al die windmolens soms de reden dat de provincie zwijgt over de eventuele komst van de twee kernreactoren? Wat me vooral zorgen baart, is dat de besluitvorming over nucleair afval niet in de MER-procedure is opgenomen. Dit zal separaat plaatsvinden in het Nationaal Programma Nucleair Afval (NPNA). Ook al zo vreemd. “De Commissie wijst erop dat het in relatieve zin gaat om ruim tien keer meer (hoog) radioactief afval dan waar nu Nederland rekening mee houdt.” Arm Groningen.