We spreken af in Wolvega, Friesland. Vandaaruit zullen we via Mildam en Oranjewoud naar Heerenveen wandelen. Langzaam trekt de vrieskou uit de lucht. In het besneeuwde landschap zet de dooi al in, maar die hult zich voorlopig nog in een dichte mist. Die mist maakt trouwens dat we het razende verkeer op de A28 wel horen, maar gelukkig niet zien. Alles oogt hier wit. Als we het tunneltje onder de snelweg gepasseerd zijn, buigt onze weg af. Welkom op het Jabikspaad, de oude pelgrimsroute van Zwarte Haan naar het Spaanse Santiago de Compostela. In 2000 werd het pad vernieuwd, maar het stamt al uit de middeleeuwen. In Oldeholtwolde blijkt de plaatselijke kerk een bioscoop en even verderop ontwaren we langs de weg een bord dat ons ‘Rendierjagers in Oldeholtwolde’ belooft. Wat krijgen we nou? Mijn wandelgast krabt met zijn nagels eerst een hinderlijke sticker met een zwarte tractor en een rookpluim in de vorm van een dreigende zwarte leeuw van het witte bord. ‘Respect voor de boer’, stond er geschreven. Zo, nu kunnen we de tekst tenminste lezen.
Op deze plek heeft Jan Klaas Boschker in 1980 een kampplaats ontdekt met haard en al, afkomstig van een groep rendierjagers. Alles lag nog in situ (= onverstoord) in het landschap. Het kamp bleek zo’n 12.000 jaar oud. De rendierjagers die het betrof leeften in een subarctisch klimaat. Heel Friesland was destijds een soort toendragebied – iets wat ons op onze wandeling, met de kou en de sneeuw, weinig moeite kost ons voor te stellen. Een opgraving was daarop gevolgd. Boschker, die als veldarcheoloog verbonden was aan het Fries Museum, vond duizenden artefacten en ten slotte een complete haard. Hij vermoedde dat de jagers hier misschien maar een week hebben gekampeerd. Het waren immers nomaden die de rendieren op hun jaarlijkse tocht achtervolgden. Net als de andere twintig vondsten deed hij ook deze opzienbare ontdekking vooruitlopend op een grootschalige ruilverkaveling. Die van Midden-Tjonger dateert van de jaren ’80 en ’90. Ik kijk achter het bord. Een besneeuwd weiland. Alles is strakgetrokken. Ook de Ottersweg die we richting Mildam vervolgen, oogt kaarsrecht. 12.000 jaar geschiedenis blijkt hier uitgewist. Gedaan uit respect voor de zwarte tractor met de brullende leeuw.
Geef een reactie