Vandaag, maandag, wandelen we de knapzakroute Orvelte. Onze bus uit Beilen arriveert keurig op tijd. Slechts twee uur zijn we van Amsterdam verwijderd. Het weer: tamelijk grijs en koud; er ligt zelfs hier en daar nog sneeuw. Gelukkig is museumherberg De Ar geopend. Ach, er is altijd een uitspanning voor koffie en wc voor het publiek toegankelijk. Dat regelt het dorp zelf, zegt de eigenaar die ons als eerste gasten ontvangt. De sfeervolle herberg blijkt tevens galerie. Na ons bezoek koersen we via het stille dorp en de lege brink op het 19e eeuwse Oranjekanaal. Ondertussen vertel ik over burgemeester Lieve die dit fraaie Drentse dorp terugslingerde in de tijd, naar 1832. Wat nou nostalgie, hoezo museum?! Dit goed geoutilleerde dorp is juist de toekomst! Geboren in 1984 dankzij het initiatief van de Brede Overleggroep Kleine Dorpen in Drenthe (BOKD), bestaat de knapzakroute al meer dan veertig jaar. Dit hier is een van de 63 Drentse wandelroutes, 17 kilometer lang, een prachtig cultuurhistorisch traject over onverharde paden, niet gemarkeerd maar wel digitaal te raadplegen. Kijk, daar is de brug over het kanaal.
Direct na het passeren van de brug lopen we al vast. Volgens de kaart moeten we hier, naast deze kippenfarm, het land in kunnen steken richting woeste gronden. Een ketting blijkt over het onverharde pad gespannen. Een wit bordje met een geel papier dat aan een boom is gehangen draagt een handgeschreven tekst achter doorzichtig plastic: “Wandelroute opgeheven door grondbezitter. Verboden toegang.” Er zit niets anders op dan een flink eind om te over de weg langs het kanaal. Luid toeterend stuiven auto’s aan ons voorbij. Maximaal 60 kilometer per uur zou het hier zijn. Nou, dat haal je de koekoek, men rijdt je hier gewoon op zeer hoge snelheid van de sokken. Telkens duiken we in de berm. Ik vertel mijn wandelmaat dat de gemeente het onverharde pad aan de overkant van het kanaal wil asfalteren, maar dat wil het dorp niet, en terecht. Land dat verboden is en levensgevaarlijke situaties in het verkeer door bizarre snelheden van automobilisten die ons geen blik waardig keuren – na het fraaie autovrije Orvelte dat werd teruggeslingerd naar 1832, staan we ineens in de barre realiteit.
Geef een reactie