Grondeigenaren in Ierland zijn verantwoordelijk voor eventuele ongelukken op hun land. Uit een onderzoek, gehouden in 2009, bleek dat meer dan de helft om daarom geen wandelaars op zijn land wil. De meesten zijn landbouwer. Alleen tegen een vergoeding van 0,27 euro per meter pad en indien wandelaars verzekerd zijn en paden door derden worden onderhouden zijn ze tot openstelling bereid. Het maakt ook verschil of ze het verschijnsel wandelaar überhaupt kennen. Zo ja, dan zijn ze eerder geneigd om vreemden toe te laten. Ik lees het op een blog van Claudia Dalby, journalist en schrijver (12 mei 2024). Volgens haar is dit het grootste bottleneck in het implementatie van de National Outdoor Recreation Strategy van de Ierse regering waarin wandelpaden zo’n belangrijke plaats innemen. 78 Procent van de grond in Ierland is in private handen. Recht van overpad bestaat in Ierland niet.
Ik werp een blik op de kaart van The Ireland Walking Guide waarop bijna alle Ierse wandelpaden staan aangegeven: een totaal van 44 gemarkeerde langeafstandswandelpaden plus nog veel meer. Vervolgens lees ik ‘Walking initiatives in Ireland’ en neem kennis van ‘The All-Ireland Walking Community’, met namen en adressen van alle wandelorganisaties, gidsen en evenementen in Ierland. Je kunt op de website ook alle wandelboeken en boekwinkels vinden, alle wandelkaartenmakers en apps rond wandelen in Ierland. Maar ik heb besloten tot een abonnement op All Trails. De klim rond Barley Lake is me slecht bevallen. Ergens voorbij de rotsachtige flank en na het passeren van een meertje liep ik fout – het pad miste markering en eigenlijk was er geen sprake van een pad. “Hier begint de wandeling moeilijk te worden, want men moet de toegang over de rotsbarrière vinden, wat echt alleen bij goed zicht mogelijk is, ook al zijn de sporen hier wat duidelijker zichtbaar.” Zelfs die aanwijzing heb ik gemist. Verder geen ongelukken.
Geef een reactie